Należy płacić za rozmowy z pożyczonego telefonu

Za rozmowy z aparatu sąsiadów należy się opłata. Nie wypada dzwonić po godzinie 22, nie należy dzwonić w sprawach zawodowych w niedzielę. może się zgodzić, by odprowadził ją do domu. £o drodze dowie się o nim ździebko więcej. W istocie nie jest tyle ważne, .gdzie się zapoznamy, ile z kim. W pociągu, w cukierni robi do dziewczyny oko chłopiec, który jej się podoba. Co ma zrobić dziewczyna? Uśmiechnąć się, reszta należy do młodzieńca. Jeśli ta reszta okaże się kulturalna, można się zgodzić na zawarcie znajomości. Czy dziewczyna może umówić się z chłopcem na spotkanie od razu po pierwszej rozmowie lub po pierwszej prywatce, jeśli go poznała na prywatce? Może, jeśli ma ochotę. Uprzedzam, że rozczarowania są częste.

Co mówimy gdy podnosimy słuchawkę

Podnosząc słuchawkę mówimy „słucham” lub „halo”. Partner pyta „czy mieszkanie państwa Kowalskich?” albo „czy zastałem pana Kowalskiego?”, a nie „kto mówi?”, bo jeśli źle się połączył, to już wszystko jedno czy z Adamskim, czy z Malinowskim. Przecież nie jest to potrzebne, żeby ofiara pomyłki się przedstawiała. To w stosunkach prywatnych. W biurze natomiast osoba podejmująca słuchawkę dobrze zrobi, jeśli od razu wymieni nazwę instytucji. Na odpowiedź „pomyłka” dzwoniący nie powinien pytać „a jaki to numer?”, tylko ewentualnie upewnić się: „a więc to nie jest numer ten a ten?”. Jeśli okaże się, że nie jest to numer właściwy, trzeba powiedzieć grzecznym tonem „przepraszam”, bo niepokoiliśmy kogoś obcego w jego domu czy biurze, a także dla-tego, że istnieje duże prawdopodobieństwo, iż-za chwilę się połączymy z tą osobą.

Zacznij rozmowę od „dzień dobry”

Dzwoniący zarówno do biura, jak i do prywatnego mieszkania dobrze zrobi, i gdy zacznie rozmowę od „dzień dobry” („dobry wieczór’’), po czym dopiero wymieni swoją sprawę względnie poprosi o przywołanie kogoś. Nie obowiązuje – to, jeśli łączymy się z centralką telefoniczną instytucji. Wtedy mówimy tylko, „poproszę wewnętrzny 72”. Natomiast wskazane jest — połączywszy się z centralą międzymiastową — pozdrowić telefonistkę, szczególnie wieczorem, gdy większość ludzi odpoczywa, a ona tkwi na posterunku. Ody prosimy obcą osobę, by przywołała do telefonu kogoś, z kim jesteśmy na ty, to jednak zwracamy się z prośbą: „poproszą panią Kazię”, a nie: „poproszę Kazię”. Wyjątek: gdy Kazia ma poniżej lat 18.

Co gdy przypuszczasz ze partner chce z Tobą zerwać ?

Oprócz słówka „już mnie nie kochasz” trzeba jeszcze unikać jak ognia słówka „chcesz ze mną zerwać”. Jeśli przypuszczasz, że partner chce zerwać, to nie objawiaj irytacji, a przede wszystkim nie objawiaj strachu. W strachu popełniamy najgorsze taktyczne błędy. Kto nie straci głowy ani pogody ducha, choćby na pozór, bardzo często zwycięża nawet wtedy, gdy faktycznie sytuacja była krytyczna. I to zwycięża pięknym stylem. Gdy jedno „przestaje rozmawiać” lub w ogóle uchyla się od kontaktów bez zrozumiałego powodu, najlepiej wprost zapytać — odłożywszy chwilowo ambicję na bok — czy gniewa się o coś. Nie zawsze to daje rezultat, ale przynajmniej będziemy mogli sobie powiedzieć, że zrobiliśmy, co było można. Gdy zjawi się na horyzoncie jawny rywal (rywalka), to wówczas mamy trzy metody do wyboru.

Naciąganie na pieniądze dziewczyny

Nie masz się co wstydzić, że jesteś czasem bez grosza. Może cię dziewczyna wesprzeć pożyczką, lecz naciąganie jej na pieniądze byłoby strasznie paskudne. Jeśli dziewczyna da ci zdjęcie, to nie pokazuj kolegom, bo to nierycerskie oraz sztubackie. Nie jest w zbyt dobrym guście umieszczanie zdjęcia sympatii w pokoju na widocznym miejscu dla pochwalenia się przed gośćmi-chłopcami. Musisz poświęcać dziewczynie wystarczającą ilość czasu. W towarzystwie daj zawsze sympatii pierwszeństwo przed innymi dziewczynami: z nią pierwszą się witaj, tańcz, jej pierwszej podaj okrycie. Kolegom, koleżankom możesz przedstawiać ją słówkiem „moja sympatia” albo co teraz częstsze „moja dziewczyna”, albo imieniem.

Toast powinien wznosić ojciec przyszłej panny młodej

Toast wznosi ojciec narzeczonej. Potem mogą być tańce. Obecnie wieczorki zaręczynowe są dość rzadko praktykowane. Wymiana pierścionków zupełnie wyszła z mody. Jedynie chłopiec, jeśli koniecznie chce i stać go na to, może kupić dziewczynie pierścionek lub podarować jej pierścionek otrzymany od swojej mamy. Jeśli kupuje, dobrze jest, gdy razem wybiorą się to załatwić; dziewczyna ma bowiem prawo wybrać sobie taki kamień, jaki lubi, od razu też będzie rozstrzygnięta kwestia miary. wyciekowych. dzielnicach rajtfrak zaręczają się obrączkowaty; Kupowanie sygnetu narzeczonemu nie jest ani tradycyjnie jęte, ani wytworne; słyszy się wprawdzie o tym, lecz jest- zwyczaj prowincjonalny, a nieelegancki.

 Page 1 of 5  1  2  3  4  5 »